Narration of Mouse-On-Frog

πρὸς τάδε μειδήσας Φυσίγναθος ἀντίον ηὔδα·

"ξεῖνε, λίην αὐχεῖς ἐπὶ γαστέρι· ἔστι καὶ ἡμῖν

πολλὰ μάλ’ ἐν λίμνῃ καὶ ἐπὶ χθονὶ θαύματ’ ἰδέσθαι.

ἀμφίβιον γὰρ ἔδωκε νομὴν βατράχοισι Κρονίων,

σκιρτῆσαι κατὰ γαῖαν, ἐν ὕδασι σῶμα καλύψαι,

στοιχείοις διττοῖς μεμερισμένα δώματα ναίειν.

εἰ δ’ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι εὐχερές ἐστι·

βαῖνέ μοι ἐν νώτοισι, κράτει δέ με μήποτ’ ὀλίσθῃς,*

ὅππως γηθόσυνος τὸν ἐμὸν δόμον εἰσαφίκηαι.”

ὥς ἄρ’ ἔφη καὶ νῶτ’ ἐδίδου· ὁ δὲ βαῖνε τάχιστα

χεῖρας ἔχων τρυφεροῖο κατ’ αὐχένος ἅμματι κούφῳ.

καὶ τὸ πρῶτον ἔχαιρεν ὅτ’ ἔβλεπε γείτονας ὅρμους,

νήξει τερπόμενος Φυσιγνάθου· ἀλλ’ ὅτε δή ῥα

κύμασι πορφυρέοισιν ἐκλύζετο, πολλὰ δακρύων

ἄχρηστον μετάνοιαν ἐμέμφετο, τίλλε χαίτας,

καὶ πόδας ἔσφιγγεν κατὰ γαστέρος, ἐν δέ οἱ ἦτορ

πάλλετ’ ἀηθείῃ καὶ ἐπὶ χθόνα βούλεθ’ ἱκέσθαι·

δεινὰ δ’ ὑπεστενάχιζε φόβου κρυόεντος ἀνάγκῃ

οὐρὴν μὲν πρῶτ’ ἔπλασ’ ἐφ’ ὓδασιν ἠΰτε κώπην*

σύρων, εὐχόμενος δὲ θεοῖς ἐπὶ γαῖαν ἱκέσθαι

ὓδασι πορφυρέοισιν ἐκλύζετο, πολλὰ δ’ ἐβώστρει.*

οὐχ οὕτω νώτοισιν ἐβάστασε φόρτον ἔρωτος

ταῦρος ὅτ’ Εὐρώπην διὰ κύματος ἦγ’ ἐπὶ Κρήτην

ὡς μῦν ὑψώσας ἐπινώτιον ἦγεν ἐς οἶκον

βάτραχος ἁπλώσας ὠχρὸν δέμας ὕδατι λευκῷ.

ὕδρος δ’ ἐξαίφνης ἀνεφαίνετο, πικρὸν ὅραμα

ἀμφοτέροις· ὀρθὸν δ’ ὑπὲρ ὕδατος εἶχε τράχηλον.

τοῦτον ἰδὼν κατέδυ Φυσίγναθος, οὔ τι νοήσας

οἷον ἑταῖρον ἔμελλεν ἀπολλύμενον καταλείπειν.

δῦ δὲ βάθος λίμνης καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

κεῖνος δ’ ὡς ἀφέθη, πέσεν ὕπτιος εὐθὺς ἐφ’ ὕδωρ,

καὶ χεῖρας ἔσφιγγε καὶ ὀλλύμενος κατέτριζε.*

πολλάκι μὲν κατέδυνεν ὑφ’ ὕδατι, πολλάκι δ’ αὖτε

λακτίζων ἀνέδυνε· μόρον δ’ οὐκ ἦν ὑπαλύξαι.

δευόμεναι δὲ τρίχες πλεῖον βάρος εἷλκον ἐπ’ αὐτῷ·

ὕδατι δ’ ὀλλύμενος τοίους ἐφθέγξατο μύθους·